حکمت های نهج البلاغه
حکمت ۴۲. بیماری و پاک شدن گناهان
( اخلاقی، معنوی )
و به یکی از یارانشان که بیمار بود، فرمودند: خدا آنچه را که از آن شکایت داری(بیماری) موجب کاستن گناهانت قرار داد، در بیماری پاداشی نیست اما گناهان را از بین می برد، و آن ها را چونان برگ پاییزی می ریزد، و همانا پاداش در گفتار به زبان، و کردار با دست ها و قدم هاست، و خدای سبحان به خاطر نیت راست و درون پاک، هر کس از بندگانش را که بخواهد وارد بهشت خواهد کرد.
( راست گفتند امام علی علیه السلام که بیماری پاداشی ندارد، بیماری از چیزهایی است که استحقاق عَوَض دارد، و عوض در برابر رفتار خداوند بزرگ است نسبت به بنده خود، در ناملايمات زندگی و بیماری ها و همانند آنها، اما اجر و پاداش در برابر کاری است که بنده انجام می دهد. پس بین این دو تفاوت است که امام علیه السلام آن را با علم نافذ و رای رسای خود، بیان فرمودند.)