یاس کبود

تفاهم نامه، درگیری آمریکا و ایران را پایان می دهد، اما الزاما جنگ را پایان نخواهد داد چرا که با یک قمارباز طرفیم نه سیاستمدار.

اگر طرف مقابل را یک قمارباز حرفه ای فرض کنیم، بزرگ ترین اشتباه این نیست که بلوف می زند. بلوف، شغل اوست و اشتباه آنجاست که هر بار بعد از زیر میز زدن، بازهم برایش صندلی بکشیم و انتظار داشته باشیم این بار به قانون بازی احترام بگذارد.

مساله این نیست که ترامپ چرا چنین می کند این دقیقا همان رفتاری است که از او انتظار می رود. مساله این است که ما با شناخت همین ویژگی، چرا همچنان طوری رفتار می کنیم که انگار در زمین او بازی می کنیم؟

اگر چنین نبود، او با این میزان آرامش و اعتماد به نفس از توافق سخن نمی گفت و هم زمان تهدید نمی کرد. اگر چنین نبود، مدیریت ادراکی جامعه درباره تفاهم نامه این چنین دچار شکاف نمی شد. اگر چنین نبود، میان فریادهای مردم در خیابان برای کشتن ترامپ و سکوت تیم مذاکره، این فاصله عمیق شکل نمی گرفت.

جنگ فقط روی نقشه ها و  دریاها جریان ندارد، جنگ اصلی در ذهن مردم جریان گرفته است و این مسیر، اگر فقط با شعار عقلانیت ادامه پیدا کند، ممکن است روزی علیه همان عقلانیت عمل کند. 

عقلانیت، یعنی دیدن واقعیت، نه نادیده گرفتن آن و امروز بیش از هر زمان دیگری، کشور به خلاقیت سیاسی، خلاقیت رسانه ای و خلاقیت در بازدارندگی نیاز دارد زیرا با قمارباز، بازی معمولی نتیجه‌ای جز عادی شدن باخت ندارد.

تفاهم نامه، درگیری آمریکا و ایران را پایان می دهد، اما الزاما جنگ را پایان نخواهد داد چرا که با یک قمارباز طرفیم نه سیاستمدار.

اگر طرف مقابل را یک قمارباز حرفه ای فرض کنیم، بزرگ ترین اشتباه این نیست که بلوف می زند. بلوف، شغل اوست و اشتباه آنجاست که هر بار بعد از زیر میز زدن، بازهم برایش صندلی بکشیم و انتظار داشته باشیم این بار به قانون بازی احترام بگذارد.

مساله این نیست که ترامپ چرا چنین می کند این دقیقا همان رفتاری است که از او انتظار می رود. مساله این است که ما با شناخت همین ویژگی، چرا همچنان طوری رفتار می کنیم که انگار در زمین او بازی می کنیم؟

اگر چنین نبود، او با این میزان آرامش و اعتماد به نفس از توافق سخن نمی گفت و هم زمان تهدید نمی کرد. اگر چنین نبود، مدیریت ادراکی جامعه درباره تفاهم نامه این چنین دچار شکاف نمی شد. اگر چنین نبود، میان فریادهای مردم در خیابان برای کشتن ترامپ و سکوت تیم مذاکره، این فاصله عمیق شکل نمی گرفت.

جنگ فقط روی نقشه ها و  دریاها جریان ندارد، جنگ اصلی در ذهن مردم جریان گرفته است و این مسیر، اگر فقط با شعار عقلانیت ادامه پیدا کند، ممکن است روزی علیه همان عقلانیت عمل کند. 

عقلانیت، یعنی دیدن واقعیت، نه نادیده گرفتن آن و امروز بیش از هر زمان دیگری، کشور به خلاقیت سیاسی، خلاقیت رسانه ای و خلاقیت در بازدارندگی نیاز دارد زیرا با قمارباز، بازی معمولی نتیجه‌ای جز عادی شدن باخت ندارد.